استاد اخلاق و عرفان: «ذکر خداوند فقط ذکر زبانی نیست و جنبه ی نفسانی هم دارد به این معنا که فرد در متن زندگی خود و در تمام لحظات تنها خدا را رب خود بداند و خود را تحت ربوبیت خداوند سبحان یاد کند».

به گزارش روابط عمومی دانشگاه،حجت الاسلام سعادتفر، استاد برجسته ی اخلاق و عرفان، با حضور مراسم اختتامیه ی سی امین جشنواره قرآن و عترت دانشجویان منطقه 5 کشوری، توصیه هایی از زبان قرآن کریم در مبحث تلاوت را متذکر شد. ایشان با تأکید بر اینکه «شخص تلاوت کننده باید تالی حق تبارک و تعالی قرار بگیرد» بیان داشت: «تالی از ماده «تلو» و به این معناست که دو امر، شخص یا موضوع بدون هیچ فاصله و واسطه ای پشت هم قرار بگیرند و آن امر یا شخص یا موضوعی که بالافاصله به دنبال می آید را «تالی» می گویند. پس بلاواسطه بودن شرط است. لذا اگر در وقت تلاوت بین فرد و خداوند فاصله و حجابی نباشد در این صورت فرد «تالی» محسوب می شود». استاد سعادتفر با اشاره به اینکه گناه خود یک حجاب است، حفظ دستورات و احکام خداوند را لازمه ی این امر دانست و گفت: «آنچه بین تلاوت کننده و مستمع مهم است فهم مقصود متکلم است نه فهم کلام. فهم مقصود متکلم در تلاوت مهم است و این امر با تقوا (یعنی حفظ احکام الهی) امکانپذیر است چرا که خداوند سبحان حتی تعلیم خود را هم منوط به تقوا نموده است. تلاوت کننده ی قرآن اگر در وقت تلاوت خود را یک مستمع ببیند به این معنا که خداوند کلام خود را بر زبان او جاری می کند و کلام او مجرای کلام خداوند سبحان است. پس باید مقصود متکلم را از این تلاوت درک کند». وی خاطرنشان کرد: «گاه تلاوت از ناحیه ی «رب» انجام می شود؛ گاه از ناحیه ی «الله» و گاه از ناحیه ی «رحمان» و این ها با هم متفاوت اند. برای مثال کلمه «رب» در قرآن کریم هرجا آمده، مقید آمده و هیچ جا تنها و مطلق نیست مانند ربکم، ربه، ربک و... اما «رحمان» مطلق آمده است پس تجلی حق از ناحیه رب، الله و رحمان متفاوت است. بنابراین اگر در هنگام تلاوت، فرد تالی شد؛ آنگاه مورد قبول است و تالی نشد، تلاوت در مورد او صدق نمی کند». ایشان در ادامه این موضوع را مطرح کرد که: «هیچ مغزی بدون قشر رشد نمی کند و مغز در سایه ی این قشر رشد می کند و اگر آسیب ببیند مغز هم آسیب می بیند. اولوالالباب هم در یک قشری رشد کرده اند و آن قشر عمل به احکام ظاهری دین و مقید شدن به آداب الله است. پس اگر انسان بخواهد در تالی حق واقع شود و در گروه اولوالالباب قرار بگیرد باید خود را مقید به احکام ظاهری دین و آداب الله کند؛ یعنی مقید بودن به واجبات، محرمات، مستحبات و مکروهات. حال اگر این قشر آسیب دید و ترمیم هم نشد، مغز آسیب می بیند و فرد از اولوالالباب بودن ساقط می شود». استاد اخلاق و عرفان با اشاره به آیه ی «واذکر ربک فی نفسک» افزود: «ذکر خداوند فقط ذکر زبانی نیست و جنبه ی نفسانی هم دارد به این معنا که فرد در متن زندگی خود و در تمام لحظات تنها خدا را رب خود بداند و خود را تحت ربوبیت خداوند سبحان یاد کند». ایشان کلام خود را با قرائت 3 آیه ی آخر سوره ی صافات به پایان رساندند.