به گزارش روابط عمومی دانشگاه، ظهر روز یکشنبه 23 مهرماه 96، بعد از اقامه نماز جماعت ظهر و عصر توسط دانشگاهیان، روبروی مسجد دانشگاه، دانشگاهیان دانشگاه شهید باهنر، در محکومیت سخنان سخیف ترامپ و حمایت از سپاه پاسداران، تجمع اعتراض‌آمیز داشتند و بیانیه زیر را قرائت کردند:

بیانیه تشکل های  دانشجویی در اعتراض به  توهین ترامپ به ملت ایران و سپاه یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ می خواهند نور خدا را با دهان های خود خاموش کنند ولی خدا کامل کننده نور خویش است، هر چند که کافران را خوش نیاید. (سوره صف _ آیه 8)

استکبار جهانی بداند که خط ما همان خط  امام راحل(ره) است ،همان امامی که فرمود اگر سپاه نبود کشور هم نبود .سپاه پاسدارانی که به همراه سایر نیروهای مسلح در بحران های مختلف دوشادوش هم در حفظ هویت و اقتدار نظام جان فشانی کرده اند و همدل و متحد، مدافع آرمان های والای نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده و خواهند بود.

بی شک حضور نیروهای سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران در خط مقدم جبهه مبارزه با تروریسم در سوریه،عراق و لبنان و نابودی نه چندان دور داعش رعشه‌ای بر بدن استکبار جهانی به ویژه امریکا و اسرائیل انداخته است. پاسخ ما به صحبت‌های نسنجیده و احمقانه ترامپ درباره مردم ایران و خلیج فارس، همان جمله معروف شهید بهشتی است: آمریکا از دست ما عصبانی باش و از عصبانیت بمیر.

ما دانشجویان دانشگاه شهید باهنر به رئیس جمهور وقیح آمریکا یادآوری می کنیم که این خلیج همان خلیجی است که اشک تفنگداران آمریکایی را درآن ریخته شده،این خلیج همان خلیجی است  ناوگان دریایی ارتش آمریکا همیشه با ترس از آن یاد می کند و واین خلیج ،خلیج همیشه فارس خواهد ماند.

سَیَعْلَمُ الْکُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَی الدَّارِ

 حجت الاسلام والمسلمین حمزه؛ سرپرست دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه، از مواضع انقلابی و مستحکم ریاست جمهوری دکتر روحانی قدردانی کرد که در یک زمان به موقع با اعلام حمایت از سپاه باعث شد نیت شوم و پلید دشمنان نقش بر آب شود و به حفظ اتحاد ملی کمک شایانی کرد.

شعر سروده شده توسط دکتر حامد حسینخانی؛ سرپرست روابط عمومی دانشگاه: آن مردِ نادان بداند، خلیج فارس، یک واقعیتِ با شکوه و ماندگار تاریخی ست.  این غزل را برای خلیج فارس و مردمِ سرزمینم ایران، فریاد می کنم:  خلیج ای خون آبیِ فارس! که ریختی در خود آسمان را بشوی بر صخره های وحشی، لباس آلوده ی زمان را به صبحگاهان شور و شیرین، که ابر، چای شفق بنوشد می آید از گرد راه خورشید، که پر کند از تو استکان را تو معبد جاری زمینی، که موجها را اقامه کردی به گوش تسبیح این صدفها، به گوش ساحل بخوان اذان را تو صبح شیرازِ دلستانی، کویر کرمانِ باستانی  شکوه تبریز و سیستانی، به رقص آوردی اصفهان را خروش آبِ تو آتش توست، وطن سراسر سیاوش توست زمانه محتاج آرش توست، دوباره زِه کن همان کمان را شکر به کامش اگر ندارد، طمع به نامت دگر ندارد که دشمن تو جگر ندارد، بنوشد این جام شوکران را خزر به نام تو ایستاده، به احترام تو ایستاده خوشا دماوند وصخره هایش، به لرزه آور دل جهان را به قایق ماه نو نظر کن، که شب کنار تو لنگر انداخت مسافرانش سلام دادند، بگیر دست ستارگان را