به گزارش روابط‌عمومی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرسی علمی - ترویجی با عنوان «عوامل اصلی سعادتمندانه در آموزه‌های اسلامی با تأکید بر کتاب مفاتیح‌الحیات» روز چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴ در سالن اجتماعات گروه معارف اسلامی این دانشگاه برگزار شد. این نشست به دبیری دکتر حسین مختارآبادی، عضو هیئت‌علمی بخش حقوق و الهیات، و با ارائه دکتر محمدرضا حاتمی، عضو هیئت‌علمی دانشکده حقوق و الهیات، تشکیل شد.

در این کرسی علمی، ابعاد گوناگون سعادت و زیست مؤمنانه از منظر آموزه‌های اسلامی و با رویکرد تحلیلی به کتاب ارزشمند «مفاتیح‌الحیات» بررسی شد. دکتر حاتمی در آغاز سخنان خود با اشاره به اهتمام جامعه اسلامی به موضوع زندگی سعادتمندانه، گفت: هدف این پژوهش، تبیین مستنداتی است که در معارف اسلامی به سعادت و زیست مطلوب انسان اشاره دارد.

 وی با تأکید بر اهمیت عملیاتی‌سازی مفاهیم اخلاقی و ارزشی در سبک زندگی اسلامی افزود: این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی، آموزه‌های اسلامی را درباره زندگی سعادتمندانه و با محوریت کتاب مفاتیح‌الحیات مورد واکاوی قرار داده است. نتایج نشان می‌دهد که دو مفهوم بنیادین «زندگی» و «سعادتمندی» در آموزه‌های اسلامی، به‌روشنی جنبه‌های اصلی زیست مؤمنانه را آشکار می‌سازند.

 دکتر حاتمی تصریح کرد: سعادت در نگاه اسلامی مجموعه‌ای از مؤلفه‌های به‌هم‌پیوسته است که هر یک در تحقق زندگی سعادتمند نقش دارند. وی افزود: کتاب مفاتیح‌الحیات نیز با طرح دو محور «جهان‌دانی» و «جهان‌آرایی»، ضمن تبیین معنا و کیفیت زندگی، راهکارهایی برای دستیابی به حیات طیبه و زیست مؤمنانه ارائه کرده است.

 او در ادامه زندگی را سرمایه‌ای گران‌بها و گنجی نهفته دانست و گفت: سعادتمندی و موفقیت در زندگی وابسته به سه اصل اساسی «خوشی»، «خوبی» و «ارزشمندی» است؛ خوشی، شادکامی و لذت زندگی را به همراه دارد، خوبی انسان را به‌سوی اخلاقی زیستن و نوع‌دوستی سوق می‌دهد، و ارزشمندی، زندگی را هدفمند و معنادار می‌سازد.

 دکتر حاتمی در پایان تأکید کرد: برای دستیابی به زندگی خوب و سعادتمندانه، لازم است «چگونه زیستن» را آموخت و با بهره‌گیری از آموزه‌های اسلامی، ابعاد گوناگون زندگی را به‌صورت هماهنگ و آگاهانه پرورش داد.

 در بخش پایانی نشست نیز دکتر اکرم باغخانی، عضو هیئت‌علمی دانشکده حقوق و الهیات، و دکتر مراد یاری دهنوی، عضو هیئت‌علمی دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، به‌عنوان ناقدان، دیدگاه‌ها و نقدهای خود را پیرامون مباحث مطرح‌شده بیان کردند.