بسم‌ رب الشهدا والصدیقین مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلا - سوره احزاب ، آیه 23     در روزهای پایانی سال 95 در دانشگاه شهید باهنر کرمان عطر بهار از سمت بهشت وزید و ایام شهادت بانوی هجده‌ساله معطر به بوی 18 شهید گمنام شد. رنگ و بوی دانشگاه در عرض چند دقیقه چنان تغییر کرد که اگر غریبه‌ای می‌دید تصور می‌کرد دهه شصت است و ما در بحبوحه سال‌های دفاع مقدس. چه تلاش‌هایی صورت می‌گیرد، چه هزینه‌هایی صرف می‌شود تا روحیه سربلندی، افتخار و غیرت در دانشگاه احیا شود.     چقدر جلسه برگزار می‌شود تا برنامه‌ای در دانشگاه برگزار شود که دانشگاهیان از آن استقبال کنند و خودجوش مشارکت فعال داشته باشند؛ اما دیروز شهدا به ما فهماندند که در این میدان معادله جوری دیگر است؛ کار فرهنگی نه هزینه زیاد می‌خواهد، نه سروصدای زیاد و نه ریخت‌وپاش ... کار فرهنگی نیت پاک می‌خواهد، کار فرهنگی دغدغه می‌خواهد، کار فرهنگی اعتقاد می‌خواهد.    اما دانشگاه دیروز شاهد اتفاق دیگری نیز بود، اتفاقی که زمینه‌ساز آن هیأت‌رئیسه دانشگاه بود و محیط را برای آن فراهم کرد و آن تعطیلی یک ساعت و نیمه آموزش برای ادای احترام به این بزرگ‌مردان غیور؛ آموزش دانشگاهی ساعتی تعطیل شد تا ساعتی چهره‌های دانشگاهی با خود خلوت کنند و سر از روزمرگی بیرون آورند؛ بیندیشد و تدبر کنند؛ درباره هدف، درباره راه، درباره فلسفه حیات وزندگی. آموزش دانشگاهی ساعتی تعطیل شد تا استاد و دانشجو به‌جای اینکه مقابل هم بنشینند و در رابطه با موضوعات دانشگاهی بحث کنند در کنار هم بایستند و به تابلویی برجسته از افتخارآفرینی و خودباوری تعظیم کنند. این بار تعطیلی دانشگاه به علت آلودگی هوا، سرما و یا گرما نبود تا جسم خاکی‌مان استراحت کند. این بار تعطیلی برای استراحت روحی و روانی‌مان بود.     بسیج استادان دانشگاه شهید باهنر کرمان قدردان این اتفاق مهم است و جبهه شکر بر درگاه باری‌تعالی می‌ساید و از همه متصدیان دانشگاهی و غیردانشگاهی که زمینه‌ساز جاری شدن این فضای باصفا در محیط دانشگاه بودند کمال تشکر را دارد.