به گزارش روابط عمومی دانشگاه، سمینار ترویجی آشنایی مقدماتی با علوم و فناوری نانو با همکاری معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه و ستاد ویژه توسعه فناوری نانو سه شنبه 18 اسفندماه 94 برگزار شد.

در این جلسه دکتر محمود بارانی مدرس ستاد ویژه توسعه فناوری نانو توضیحاتی را در رابطه با مفاهیم پایه و نانو ساختارها، روش های شناسایی و آنالیز نانو ساختارها، تجاری سازی فناوری نانو، نانو در ایران و روش های سنتز نانو ساختارها ارائه کرد.

مدرس ستاد ویژه توسعه فناوری نانو با اشاره به تاریخچه فناوری نانو گفت: نخستین بار در سال 1959 ریچارد فایمن مفهوم نانو فناوری را تحت عنوان دستکاری مولکولی به کار برد اما در جامعه آن روزگار به علت عدم پیشرفت علم و نداشتن درک مناسب از ساختار اتم و مولکول به این دانشمند لقب دیوانه داده شد.

بارانی اظهار کرد: فناوری نانو "موج چهارم انقلاب صنعتی" پدیده‌ای عظیم است که در تمامی گرایش‌های علمی راه یافته و از فناوری های نوینی است که با سرعت درحال توسعه است.

وی در تعریف این فناوری افزود: فن‌آوری نانو توانایی ساخت، کنترل و استفاده ماده در ابعاد نانومتری است. اندازه ذرات در فن‌آوری نانو بسیار مهم است، چرا که در مقیاس نانویی، ابعاد ماده در خصوصیات آن بسیار تأثیرگذار است و خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی تک تک اتم‌ها و مولکول‌ها با خواص توده ماده متفاوت است. این اندازه در مواد مختلف متفاوت است، اما به طور معمول مواد نانو به موادی که حداقل یکی از ابعاد آن‌ها کوچک تر از ۱۰۰ نانو متر باشد گفته می شود.

بارانی بیان کرد: ماهیت فناوری نانو توانایی کارکردن در تراز اتمی، مولکولی و فراتر از آن در ابعاد بین ۱ تا ۱۰۰ نانومتر، با هدف ساخت و دخل و تصرف در چگونگی آرایش اتم‌ها یا مولکول‌ها با استفاده از مواد، وسایل و سیستم‌هایی با توانایی‌های جدید و با تغییر این ساختارها و رسیدن به بازدهی بیشتر مواد است.

وی گفت: در فناوری نانو مانند بسیاری از علوم دیگر از طبیعت بسیار الهام گرفته شده است از نمونه های آن می توان به ساختن چسب با الهام از پای مارمولک، تهیه مواد پاک کننده با الهام از خاصیت خود تمیز شوندگی نیلوفر آبی و بسیاری از موارد دیگر که توسط دانشمندان در حال بررسی اند اشاره کرد. مدرس ستاد ویژه توسعه فناوری نانو با اشاره به روند پیشرفت این علم بیان کرد: تا 9 سال دیگر همچنان مرحله تولید علم نانو را طی می کنیم و در سال های 2015 تا 2081 پیشرفت سریعی در این زمینه اتفاق می افتد و زندگی تعداد زیادی از انسان ها تحت تاثیر این پیشرفت، تغییر خواهد کرد.